← บทสวดมนต์
關聖帝君伏魔真經
กวน เซิ่ง ตี้ จวิน ฝู หมอ เจิน จิง
สัจจคัมภีร์กวนอริยมหาราชเจ้าสยบมาร
ตัวจีนpīn พินอินไทย คำอ่าน ความหมาย
guānกวน
kǎoเข่า
rénเหยิน
yànเอี้ยน
เช่อ
dàoเต้า
xīnซิน
ด่านทดสอบมนุษย์ พิสูจน์วัดจิตที่มุ่งธรรม
zhēnเจิน
xīnซิน
อี้
diǎnเตี่ยน
guànก้วน
กู่
jīnจิน
จิตแท้เพียงหนึ่งจุด ทะลุทะลวงทั้งอดีตปัจจุบัน
shèngเซิ่ง
xiánเสียน
zhīจือ
ménเหมิน
zhèngเจิ้ง
dàoเต้า
tǒngถ่ง
ประตูแห่งอริยปราชญ์ คือสายธรรมอันเที่ยงแท้
liǎoเหลี่ยว
tuōทัว
shēngเซิง
สื่อ
cóngฉง
ฉื่อ
ménเหมิน
พ้นจากเกิดดับ ต้องผ่านประตูนี้
ตี้
wángอ๋วง
jiàngเจี้ยง
xiàngเซี่ยง
píngผิง
เหอ
lùnลุ่น
จักรพรรดิ ขุนพล อำมาตย์ จะวัดกันด้วยสิ่งใด
gōngกง
guòก้ัว
duìตุ้ย
cuòฉั่ว
chèngเซิ่ง
จี่
shēnเซิน
คุณ-โทษ ถูก-ผิด ชั่งวัดที่ตัวตนเอง
jūnจวิน
línหลิน
tiānเทียน
xiàเซี่ย
chénเฉิน
shìซื่อ
xiànเซี่ยน
พระองค์เสด็จลงสู่ใต้หล้า ปรากฏในโลกธุลี
shǎngสั่ง
shànซั่น
ฝา
èเอ้อ
jiànเจี้ยน
shìซื่อ
rénเหยิน
ตอบแทนความดี ลงโทษความชั่ว ส่องดูชาวโลก
ฝู
หู่
xiángเสียง
lóngหลง
jiāเจีย
bāngปัง
zhènเจิ้น
ปราบเสือ สยบมังกร บ้านเมืองรุ่งเรือง
wēiเอวย
língหลิง
xiǎnเสี่ยน
เฮ่อ
sānซัน
jièเจี้ย
jīngจิง
เดชานุภาพแผ่ไพศาล สะเทือนทั้งสามภพ
หมอ
gāoเกา
อี้
zhàngจั้ง
เหอ
จู๋
จวี้
มารสูงหนึ่งวา ไยต้องเกรงกลัว
dàoเต้า
gāoเกา
อี้
chǐฉื่อ
huàฮว่า
tàiไท่
píngผิง
ธรรมสูงหนึ่งศอก ก็แปรเปลี่ยนสู่ความสงบสุข
zhēnเจิน
shuǐสุ่ย
zhēnเจิน
huǒหั่ว
ซี่
shēnเซิน
shàngซั่ง
น้ำแท้ไฟแท้ผูกพันอยู่กับกายตน
hàoเฮ่า
ránหยัน
chōngชง
เซ่อ
zàiไจ้
ฉี
zhōngจง
ปราณบริสุทธิ์อันยิ่งใหญ่เปี่ยมเต็มอยู่ภายใน
jīngจิง
niánเหนียน
lěiเหล่ย
yuèเอวี้ย
xiūซิว
jīngจิง
jìnจิ้น
บำเพ็ญเพียรสะสมปีเดือนอย่างมุ่งมั่น
zhōngจง
xiàoเซี่ยว
jiéเจี๋ย
อี้
biǎoเปี่ยว
wànอว้ัน
mínหมิน
ภักดี กตัญญู ซื่อสัตย์ คุณธรรม เป็นแบบอย่างแก่ปวงชน
guānกวน
shèngเซิ่ง
ตี้
jūnจวิน
ฝู
หมอ
zhēnเจิน
jīngจิง
สัจจคัมภีร์กวนอริยมหาราชเจ้าสยบมาร
อี้
zhùจู้
xīnซิน
xiāngเซียง
shàngซั่ง
gàoเก้า
tiānเทียน
tíngถิง
ธูปแห่งใจดวงหนึ่ง กราบทูลขึ้นสู่ฟ้าสวรรค์
zhāiไจ
zhuāngจวง
zhōngจง
zhèngเจิ้ง
chúnฉุน
ránหยัน
qīngชิง
jìngจิ้ง
ถือศีลสำรวม เที่ยงตรง บริสุทธิ์สะอาดหมดจด
อู๋
ซือ
จ๋า
niànเนี่ยน
อี้
chéngเฉิง
xiǎnเสี่ยน
língหลิง
ไร้ความคิดฟุ้งซ่าน เจตนาจริงใจ จิตวิญญาณปรากฏ
èrเอ้อ
มู่
shǒuโส่ว
xuánเสวียน
zhēnเจิน
rénเหยิน
ฝอ
xìngซิ่ง
สองตาเพ่งรักษาทวารญาณ คือพุทธภาวะแห่งวิสุทธิบุรุษ
jìngจิ้ง
tiānเทียน
หลี่
shénเสิน
shànซั่น
xīnซิน
ฝู
yīngอิง
เคารพฟ้า นบนอบเทพ จิตเมตตาน้อมรับไว้ในใจ
shǒuโส่ว
ถี
เหอ
tóngถง
จื่อ
hàiไฮ่
huáiไฮว่
bàoเป้า
มือประสานท่ามือธรรม โอบกุมพลังจื่อไฮ่ไว้แนบอก
jīngจิง
zhōngจง
guànก้วน
ยื่อ
อี้
piànเพี่ยน
dānตัน
xīnซิน
ความภักดีบริสุทธิ์ทะลุดวงตะวัน ดวงใจแดงฉานหนึ่งเดียว
fénเฝิน
xiāngเซียง
dǎoเต่า
sòngซ่ง
ฝู
หมอ
zhēnเจิน
jīngจิง
จุดธูปอธิษฐานสวดสัจจคัมภีร์สยบมาร
shénเสิน
wēiเอวย
ฝา
shēnเซิน
จี๋
เค่อ
jiàngเจี้ยง
línหลิน
ธรรมกายอันทรงเดช เสด็จลงมาในทันที
zhǎnจั่น
yāoเอียว
chúฉู
หมอ
zéiเจ๋ย
kòuโค่ว
píngผิง
dìngติ้ง
ฟันปีศาจ ขจัดมาร ปราบโจรร้ายให้สงบ
chīชือ
mèiเม่ย
xiéเสีย
หมอ
yǎoเอี่ยว
อู๋
zōngจง
yǐngอิ่ง
ภูตผีปีศาจมารร้าย สูญสิ้นไร้ร่องรอย
xiānเซียน
lùnลุ่น
xiūซิว
shēnเซิน
cúnฉุน
xīnซิน
yǎngหยั่ง
xìngซิ่ง
ก่อนอื่นว่าด้วยการอบรมกาย รักษาจิต บ่มเพาะธรรมชาติเดิม
เก๋อ
อู้
zhìจื้อ
zhīจือ
chéngเฉิง
อี้
zhèngเจิ้ง
xīnซิน
พิจารณาสรรพสิ่ง ทำความรู้ให้ถึงพร้อม เจตนาจริงใจ จิตเที่ยงตรง
tiānเทียน
gāoเกา
ตี้
hòuโฮ่ว
àoเอ้า
miàoเมี่ยว
zhìจื้อ
หลี่
ฟ้าสูงแผ่นดินหนา สัจธรรมอันลึกล้ำมหัศจรรย์
อู้
shìซื่อ
míngหมิง
jiūจิ้ว
tōngทง
xiǎoเสี่ยว
rénเหยิน
qíngฉิง
ศึกษาสรรพสิ่งให้กระจ่าง หยั่งรู้เข้าใจในความเป็นมนุษย์
พี่
chúฉู
อี้
duānตวน
fēnเฟิน
biéเปี๋ย
อี้
ลี่
ขจัดลัทธินอกรีต แยกแยะคุณธรรมกับผลประโยชน์
chǎnฉั่น
yángหยัง
dàoเต้า
อี้
ต้า
dàoเต้า
liúหลิว
xíngสิง
ประกาศเผยแผ่คุณธรรม มหาธรรมแพร่หลายไป
wánอ๋วน
อู้
sàngซั่ง
zhìจื้อ
wánอ๋วน
rénเหยิน
sàngซั่ง
mìngมิ่ง
ลุ่มหลงสิ่งของเสียปณิธาน เล่นกับผู้คนเสียชีวิต
jièเจี้ย
chúฉู
อี้
อวี้
qínฉิน
fènเฟิ่น
gēngเกิง
yúnอวิ๋น
ละเว้นความเกียจคร้านลุ่มหลง ขยันหมั่นเพียรเพาะปลูก
ruòยั่ว
cúnฉุน
èเอ้อ
xīnซิน
míngหมิง
mánหมัน
ànอั้น
piànเพี่ยน
หากมีจิตชั่วร้าย หลอกลวงทั้งต่อหน้าและลับหลัง
jiǎoเจี่ยว
zhàจ้า
tōuโทว
เคอ
ชี
hǒngห่ง
อวี๋
mēngเหมิง
เจ้าเล่ห์คดโกง ลอบเอาเปรียบ ล่อลวงคนโง่เขลา
ปี่
jiànเจี้ยน
ruòยั่ว
xiǎoเสี่ยว
shìซื่อ
quánเฉวียน
ยู่
shànซั่น
ดูถูกผู้อ่อนแอต่ำต้อย อาศัยอำนาจข่มเหงคนดี
อี่
ฟู่
อยา
pínผิน
ลี่
lìngลิ่ง
zhìจื้อ
hūnฮุน
อาศัยความมั่งมีกดขี่คนจน ผลประโยชน์ทำให้ปัญญามืดมัว
fànฟั่น
zhěเจ่อ
fǎnฝัน
xǐngสิ่ง
ซู่
อู้
dàiได้
mànมั่น
ผู้ทำผิดจงรีบสำนึก อย่าได้เพิกเฉยล่าช้า
yǎnเอี่ยน
yuèเอวี้ย
kuàiไคว่
dāoเตา
háoเหา
ปู้
liúหลิว
qíngฉิง
ง้าวจันทร์เสี้ยวอันคมกริบ ไม่ละเว้นแม้แต่น้อย
píngผิง
jièเจี้ย
gōngกง
zhíจื๋อ
liǎnเลี่ยน
cáiไฉ
móuโหมว
ลี่
อาศัยตำแหน่งหน้าที่กอบโกยทรัพย์หาผลประโยชน์
zhànจั้น
wéiเอวย
จี่
yǒuโหย่ว
zuìจุ้ย
zhàngจั้ง
wànอว้ัน
shēnเซิน
ยึดครองเป็นของตน บาปลึกหมื่นวา
jīnจิน
yínอิ๋น
cáiไฉ
bǎoเป่า
shànซั่น
cáiไฉ
shànซั่น
shěเส่อ
เงินทองทรัพย์สมบัติ ทรัพย์ที่ได้มาโดยชอบจงเสียสละโดยชอบ
ต้า
ซื่อ
ซวี
หมี
ฝอ
jiāเจีย
อี้
wénเหวิน
ทานในพุทธศาสนาแม้เพียงหนึ่งอีแปะ ก็ยิ่งใหญ่ดั่งเขาพระสุเมรุ
tānทัน
chēnเซิน
chīชือ
àiไอ้
xīnซิน
ซือ
ปู้
duànต้วน
โลภ โกรธ หลง ยึดติด จิตคิดไม่ขาด
jiǔจิ่ว
เซ่อ
cáiไฉ
ชี่
qiángเฉียง
kùnคุ่น
zhēnเจิน
rénเหยิน
สุรา กามคุณ ทรัพย์ โทสะ เป็นกำแพงกักขังวิสุทธิบุรุษ
เค่อ
จี่
jùnจวิ้น
yánเอี๋ยน
nánหนัน
chùชู่
xiàเซี่ย
shǒuโส่ว
ข่มตนอย่างเข้มงวด ตรงจุดที่ยากจงลงมือชำระ
wénเหวิน
èเอ้อ
zhuāngจวง
lóngหลง
wénเหวิน
dàoเต้า
míngหมิง
cōngชง
ได้ยินสิ่งชั่วทำเป็นหูหนวก ได้ยินธรรมจงฟังให้แจ่มชัด
cúnฉุน
yǎngหยั่ง
xǐngสิ่ง
cháฉา
xīnซิน
cúnฉุน
wèiเอว้ย
jìngจิ้ง
รักษาบ่มเพาะใจ พิจารณาตน จิตคงไว้ซึ่งความเกรงและเคารพ
chúฉู
èเอ้อ
อู้
jìnจิ้น
zhǎnจั่น
cǎoเฉ่า
chúฉู
gēnเกิน
ขจัดความชั่วให้สิ้นเชิง ถอนหญ้าต้องถอนรากถอนโคน
ชี่
ชู
ฝู
zàoเจ้า
ชี่
shèngเซิ่ง
shēngเซิง
shìซื่อ
อารมณ์หยาบกระด้างฉุนเฉียว โทสะแรงกล้าก่อเรื่องวุ่นวาย
dàiไต้
rénเหยิน
chǔฉู่
shìซื่อ
wēnอุน
liángเหลียง
jiǎnเจี่ยน
gōngกง
ปฏิบัติต่อผู้คนและกิจการ ด้วยความอ่อนโยน ดีงาม มัธยัสถ์ นอบน้อม
zhìจื้อ
chéngเฉิง
อู๋
สี
ànอั้น
shìซื่อ
อู๋
ชี
จริงใจสูงสุดไม่หยุดหย่อน แม้ในห้องมืดก็ไม่หลอกลวง
èrเอ้อ
liùลิ่ว
shènเซิ่น
ตู๋
shíสือ
เค่อ
zhànจั้น
jīngจิง
ยามอยู่ลำพังตลอดสิบสองยามจงสำรวมระวัง ระแวดระวังทุกขณะ
jiànเจี้ยน
อี้
yǒngอย่ง
wéiเอวย
ปู้
fēnเฟิน
อู้
หว่อ
เห็นสิ่งชอบธรรมกล้าทำ ไม่แบ่งแยกเขาเรา
wànอว้ัน
lèiเล่ย
xiāngเซียง
gǎnกั่น
อี่
zhōngจง
อี่
chéngเฉิง
สรรพสิ่งสัมพันธ์ต่อกัน ด้วยความภักดีและความจริงใจ
อู๋
อวี้
érเอ๋อ
gāngกัง
yǒuโหย่ว
dàoเต้า
érเอ๋อ
zhèngเจิ้ง
ไร้ตัณหาจึงเข้มแข็ง มีธรรมจึงเที่ยงตรง
ฝา
xiàoเซี่ยว
báiไป๋
shuǐสุ่ย
อี้
shēngเซิง
jiéเจี๋ย
qīngชิง
ถือแบบอย่างน้ำใส บริสุทธิ์สะอาดตลอดชีวิต
míngหมิง
ปู้
shāngซัง
cháฉา
zhíจื๋อ
ปู้
jìnจิ้น
zhàจ้า
เฉลียวฉลาดแต่ไม่จับผิดเกินไป ซื่อตรงแต่ไม่กลายเป็นเจ้าเล่ห์
ต้า
zhōngจง
zhìจื้อ
zhèngเจิ้ง
lěiเหล่ย
luòลั่ว
guāngกวง
míngหมิง
ตั้งอยู่ในทางสายกลางอันเที่ยงตรง เปิดเผยโปร่งใสสว่างไสว
ฉี่
xīnซิน
dòngตั้ง
niànเนี่ยน
qīngชิง
tiānเทียน
báiไป๋
ยื่อ
ทุกความคิดที่เกิดขึ้น จงใสสะอาดดั่งฟ้าครามตะวันสว่าง
fèngเฟิ่ง
gōngกง
zhèngเจิ้ง
จี่
xīnซิน
zhèngเจิ้ง
gǎnกั่น
shénเสิน
ทำเพื่อส่วนรวม ทำตนให้เที่ยงตรง จิตเที่ยงตรงย่อมสัมผัสถึงเทพ
duānตวน
zhèngเจิ้ง
wēiเอวย
อี๋
jìngจิ้ง
อี่
xiūซิว
shēnเซิน
วางตนสง่างามสำรวม สงบนิ่งเพื่ออบรมกาย
อวี่
tāngทัง
zuìจุ้ย
จี่
jiéเจี๋ย
zhòuโจ้ว
zuìจุ้ย
rénเหยิน
พระเจ้าอวี่และทังโทษตน ส่วนเจี๋ยและโจ้วโทษผู้อื่น
ปู้
xìnซิ่น
อี้
shuōซัว
xíngสิง
อู๋
piānเพียน
zhìจื้อ
ไม่เชื่อคำกล่าวนอกรีต ปฏิบัติโดยไม่ลำเอียงติดขัด
shìซื่อ
tīngทิง
yánเอี๋ยน
dòngตั้ง
เหอ
ฮู
zhōngจง
yōngอยง
การดู ฟัง พูด เคลื่อนไหว ล้วนสอดคล้องกับทางสายกลาง
吾(帝)ตี้
línหลิน
fánฝัน
jièเจี้ย
fēiเฟย
luánหลวน
xiǎnเสี่ยน
huàฮว่า
เรา (พระองค์) เสด็จสู่โลกมนุษย์ ผ่านศาลทรงแสดงนิมิต
xiūซิว
shēnเซิน
chǎnฉั่น
shùซู่
guìกุ้ย
zàiไจ้
zhīจือ
xíngสิง
การอบรมกายที่กล่าวมา ค่าอยู่ที่รู้แล้วลงมือทำ
sòngซ่ง
jīngจิง
míngหมิง
xīnซิน
อี
jīngจิง
shíสือ
jiànเจี้ยน
สวดคัมภีร์ให้จิตกระจ่าง แล้วปฏิบัติตามคัมภีร์จริง
guòก้วน
อู้
dànตั้น
gǎiไก่
ปู้
yǒuโหย่ว
èrเอ้อ
xīnซิน
มีผิดอย่ากลัวที่จะแก้ไข อย่ามีจิตสองใจ
zàiไจ้
lùnลุ่น
rénเหยิน
dàoเต้า
gāngกัง
chángฉัง
lúnหลุน
หลี่
ต่อมาว่าด้วยมนุษยธรรม หลักจริยธรรมและศีลธรรม
rénเหยิน
xiàoเซี่ยว
ลี่
จี
dàoเต้า
huàฮว่า
jiāเจีย
tíngถิง
เมตตาและกตัญญูเป็นรากฐาน ธรรมหล่อหลอมครอบครัว
ฟู่
ฉือ
จื่อ
xiàoเซี่ยว
rénเหยิน
jiānเจียน
měiเหมย
jǐngจิ่ง
บิดาเมตตา บุตรกตัญญู คือภาพงดงามในโลกมนุษย์
xiàoเซี่ยว
xiánเสียน
ménเหมิน
ตี้
เจ๋อ
mínหมิน
เต๋อ
fēngเฟิง
ตระกูลแห่งความกตัญญูดีงาม คุณธรรมหล่อเลี้ยงปวงชนดั่งสายลม
zēngเจิง
จื่อ
sānซัน
xǐngสิ่ง
เคอ
zhúจู๋
ที่
จี่
เจิงจื่อพิจารณาตนวันละสามครั้ง จารึกบนไม้ไผ่เตือนตน
huángหวง
xiāngเซียง
zhěnเจิ่น
qīnชิน
xiàเซี่ย
liángเหลียง
dōngตง
wēnอุน
หวงเซียงปูที่นอนให้พ่อ ฤดูร้อนพัดให้เย็น ฤดูหนาวอุ่นที่นอนให้
อี้
ยื่อ
sānซัน
cháoเจา
wénเหวิน
wángอ๋วง
dìngติ้ง
xǐngสิ่ง
วันละสามครั้ง พระเจ้าเหวินหวังเข้าเฝ้าดูแลบิดา
คู
zhúจู๋
shēngเซิง
sǔnสุ่น
mèngเมิ่ง
zōngจง
chéngเฉิง
míngหมิง
เมิ่งจงร้องไห้ที่กอไผ่จนหน่อผุดขึ้น กลายเป็นที่เลื่องลือ
bǎiไป่
xiàoเซี่ยว
jīngจิง
wénเหวิน
fèngเฟิ่ง
wéiเอว่ย
guīกุย
nièเนี่ย
คัมภีร์กตัญญูร้อยบท จงยึดถือเป็นแบบฉบับ
lǎoเหล่า
shàoเซ่า
jiēเจีย
néngเหนิง
cǎiไฉ่
อี
อวี๋
qīnชิน
ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ล้วนทำได้ สวมเสื้อลายเล่นหยอกให้พ่อแม่รื่นรมย์
jiāเจีย
yǒuโหย่ว
ฟู่
lǎoเหล่า
ปู้
ลี่
wēiเอวย
qiángเฉียง
บ้านมีพ่อแม่ชรา ไม่ยืนใต้กำแพงที่อันตราย (รักษากายเพื่อพ่อแม่)
ānอัน
shēnเซิน
ลี่
mìngมิ่ง
bàoเป้า
dàoเต้า
fèngเฟิ่ง
xíngสิง
ตั้งกายตั้งใจมั่น โอบกอดธรรมแล้วปฏิบัติตาม
àiไอ้
qīnชิน
ปู้
อู้
jìngจิ้ง
qīnชิน
ปู้
mànมั่น
รักพ่อแม่ไม่ชิงชัง เคารพพ่อแม่ไม่หยิ่งยโส
àiไอ้
jìngจิ้ง
shìซื่อ
qīnชิน
เต๋อ
jiàoเจี้ยว
bǎiไป่
xìngซิ่ง
รักและเคารพปรนนิบัติพ่อแม่ คุณธรรมนี้สอนปวงประชา
ลี่
shēnเซิน
xíngสิง
dàoเต้า
yángหยัง
míngหมิง
hòuโฮ่ว
shìซื่อ
ตั้งตนปฏิบัติธรรม ชื่อเสียงเลื่องลือไปชั่วลูกหลาน
อี่
xiǎnเสี่ยน
ฟู่
หมู่
shìซื่อ
wèiเอว้ย
xiàoเซี่ยว
zhōngจง
เพื่อเชิดชูเกียรติพ่อแม่ นี่คือความกตัญญูอันสมบูรณ์
tóngถง
ชี่
liánเหลียน
zhīจือ
chángฉัง
zhěnเจิ่น
ต้า
bèiเป้ย
พี่น้องร่วมสายโลหิตดั่งกิ่งไม้เดียวกัน ใช้หมอนยาวผ้าห่มใหญ่ร่วมกัน
xiōngซยง
yǒuโหย่ว
ตี้
gōngกง
jīnจิน
yǒuโหย่ว
อวี้
kūnคุน
พี่รักน้อง น้องเคารพพี่ เป็นพี่น้องล้ำค่าดั่งทองและหยก
yánเอี๋ยน
shìซื่อ
jiāเจีย
xùnซวิ่น
gàoเก้า
jièเจี้ย
จื่อ
sūnซุน
คำสอนตระกูลเอี๋ยน ตักเตือนสั่งสอนลูกหลาน
liúหลิว
เต๋อ
hòuโฮ่ว
bèiเป้ย
jiāเจีย
yánเอี๋ยน
อี้
xíngสิง
สืบทอดคุณธรรมแก่ลูกหลาน ด้วยถ้อยคำดีและความประพฤติงาม
ผอ
สี
zhóuโจ๋ว
หลี่
ฟู่
เต๋อ
yǒuโหย่ว
ซื่อ
แม่ผัวลูกสะใภ้ พี่สะใภ้น้องสะใภ้ คุณธรรมสตรีมีสี่ประการ
จี
chángฉัง
niǎoเหนียว
ตู้
กู
sǎoเส่า
ปู้
níngหนิง
ใจคับแคบดั่งไส้ไก่ท้องนก ทำให้นางและพี่สะใภ้ไม่สงบสุข
kōngคง
zhōngจง
zàoเจ้า
yáoเอียว
อู๋
zhōngจง
shēngเซิง
yǒuโหย่ว
กุข่าวลือลอยๆ สร้างเรื่องจากความว่างเปล่า
หลี
jiànเจี้ยน
xiōngซยง
ตี้
fēiเฟย
shìซื่อ
จี๋
xīngซิง
ยุยงให้พี่น้องแตกแยก หาใช่ดาวมงคลไม่
ฟู
เหอ
ฟู่
shùnซุ่น
หยู
กู่
qínฉิน
เซ่อ
สามีกลมเกลียวภรรยาว่าง่าย ดั่งบรรเลงพิณคู่กลมกลืน
yīnอิน
yángหยัง
調tiáoเถียว
เหอ
xiāngเซียง
jìngจิ้ง
หยู
bīnปิน
หยินหยางประสานกลมกลืน เคารพกันดั่งแขกผู้มาเยือน
ฉวี่
yǒuโหย่ว
ปี้
duānตวน
ปู้
jiāoเจียว
guǎกว่า
xìnซิ่น
คบมิตรต้องเลือกผู้เที่ยงตรง ไม่คบคนไร้สัจจะ
yǒuโหย่ว
péngเผิง
fēiเฟย
qīnชิน
xiāngเซียง
shíซื่อ
guìกุ้ย
zhōngจง
มิตรสหายมิใช่ญาติ แต่การรู้จักกันมีค่าที่ความซื่อสัตย์
sǔnสุน
yǒuโหย่ว
อู๋
qíngฉิง
shìซื่อ
fēiเฟย
ปู้
duànต้วน
มิตรเลวไร้น้ำใจ ก่อเรื่องผิดถูกไม่จบสิ้น
อี้
yǒuโหย่ว
ลี่
จี่
zhíจื๋อ
liàngเลี่ยง
duōตัว
wénเหวิน
มิตรดีเป็นคุณแก่ตน คือผู้ซื่อตรง ให้อภัย และรอบรู้
zhìจื้อ
zhěเจ่อ
míngหมิง
biànเปี้ยน
qīngชิง
liúหลิว
ตี่
shìซื่อ
ผู้มีปัญญาแยกแยะกระจ่าง ดั่งกระแสน้ำใสชำระล้างโลก
zhìจื้อ
tóngถง
dàoเต้า
เหอ
yuànเอว้ี่ยน
ลี่
dàoเต้า
hóngหง
ปณิธานเดียวกันทางเดียวกัน ตั้งจิตปรารถนาให้ธรรมยิ่งใหญ่
jūnจวิน
rénเหยิน
chénเฉิน
zhōngจง
guóกั๋ว
yǒuโหย่ว
zhēnเจิน
xiángเสียง
เจ้านายเมตตา ขุนนางภักดี บ้านเมืองย่อมมีสิริมงคล
jūnจวิน
ป้า
chénเฉิน
jiānเจียน
mínหมิน
ปู้
liáoเหลียว
shēngเซิง
เจ้านายกดขี่ ขุนนางทรยศ ราษฎรอยู่อย่างยากแค้น
dūnตุน
rénเหยิน
bǐngปิ่ง
เต๋อ
อี่
huàฮว่า
bàoเป้า
ลี่
ยึดมั่นเมตตาธรรม เพื่อแปรเปลี่ยนความโหดร้าย
xiūซิว
หลี่
chénเฉิน
อี้
jūnจวิน
chénเฉิน
อี้
xīnซิน
บำเพ็ญจารีต ดำรงคุณธรรม เจ้านายและขุนนางเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว
เต๋อ
zàiไจ้
bǎiไป่
xìngซิ่ง
xīnซิน
ซี่
wànอว้ัน
mínหมิน
คุณธรรมโอบอุ้มประชาชน จิตผูกพันห่วงใยปวงชน
qīngชิง
zhèngเจิ้ง
liánเหลียน
míngหมิง
อี้
ลู่
ฝู
xīngซิง
บริสุทธิ์เที่ยงตรงสุจริตกระจ่าง ดั่งดาวมงคลนำทางตลอดไป
yànเอี้ยน
จื่อ
chūnชุน
qiūชิว
ฉี
xīnซิน
míngหมิง
jiànเจี้ยน
คัมภีร์เอี้ยนจื่อชุนชิว สะท้อนจิตอันกระจ่างใส
ชวี
yuánเอวี๋ยน
เจ๋อ
chénเฉิน
ปู้
อู
เต๋อ
pǐnผิ่น
ชวีเอวี๋ยนเลือกอยู่ท่ามกลางโลกีย์โดยไม่แปดเปื้อนคุณธรรม
zhěnเจิ่น
เกอ
dàiไต้
dànตั้น
jīngจิง
jìnจิ้น
ปู้
xièเซี่ย
หนุนหอกรอรุ่งอรุณ มุ่งมั่นเพียรไม่ย่อหย่อน
fànฟั่น
yánเอี๋ยน
zhíจื๋อ
jiànเจี้ยน
tángถัง
yǒuโหย่ว
wèiเอว่ย
zhēngเจิง
ทักท้วงตรงไปตรงมาแม้ขัดพระทัย ราชวงศ์ถังมีเว่ยเจิง
jīnจิน
shíสือ
กู่
yuèเอวี้ย
jīnจิน
yuèเอวี้ย
กู่
rénเหยิน
จันทร์ยุคนี้คือจันทร์โบราณ จันทร์ดวงนี้เคยส่องคนโบราณ
จวี่
shìซื่อ
hùnฮุ่น
zhuóจั๋ว
wéiเอวย
หว่อ
ปู้
néngเหนิง
ทั้งโลกขุ่นมัว มีแต่ข้าที่ไม่ยอมเป็นเช่นนั้น
sānซัน
lùnลุ่น
zhōngจง
อี้
ชี่
guànก้วน
chángฉัง
hóngหง
ประการที่สามว่าด้วยภักดีและคุณธรรม กล้าหาญทะลุรุ้งกินน้ำ
hànฮั่น
dòngตั้ง
shānซัน
เหอ
lǐnหลิ่น
lièเลี่ย
zhōngจง
xīnซิน
สะเทือนขุนเขาสายน้ำ ด้วยจิตภักดีอันเข้มแข็งเด็ดเดี่ยว
jiānเจียน
หยู
jīnจิน
gāngกัง
láoเหลา
ปู้
เข่อ
ผ้อ
แข็งแกร่งดั่งเพชร มั่นคงไม่อาจทำลายได้
อู๋
jiānเจียน
ปู้
cuīชุย
héngเหิง
sǎoเส่า
wànอว้ัน
jūnจวิน
ไม่มีสิ่งใดที่ไม่อาจทำลาย กวาดล้างทัพหมื่นได้
ยื่อ
yuèเอวี้ย
zhāoเจา
zhāoเจา
qiánเฉียน
kūnคุน
lǎngหลั่ง
lǎngหลั่ง
ตะวันจันทร์สว่างไสว ฟ้าดินกระจ่างแจ้ง
xiānเซียน
chénเฉิน
ปู้
diànเตี้ยน
lièเลี่ย
huǒหั่ว
chúnฉุน
jīngจิง
ไม่แปดเปื้อนแม้ธุลีน้อย บริสุทธิ์ดั่งทองผ่านไฟแรงกล้า
tiānเทียน
ตี้
píngผิง
shuíเสย
qiānเชียน
กู่
chángฉัง
zàiไจ้
ฟ้าดินอาศัยสิ่งใดจึงคงอยู่ชั่วกัปกัลป์
xīngซิง
dǒuโต่ว
wéiเอวย
ěrเอ่อ
wànอว้ัน
shìซื่อ
chángฉัง
cúnฉุน
หมู่ดาวเท่านั้นที่คงอยู่ชั่วนิรันดร์
สี
yǒuโหยว
kǒngข่ง
shèngเซิ่ง
zhōuโจว
yóuอิ๋ว
lièเลี่ย
guóกั๋ว
อดีตมีขงจื่อมหาปราชญ์ เดินทางจาริกไปทั่วแว่นแคว้น
tuīทุย
dàoเต้า
xùnซวิ่น
สู
tiānเทียน
xiàเซี่ย
ฉี่
méngเหมิง
เผยแผ่ธรรมสั่งสอนชาวบ้าน ให้แสงสว่างแก่ใต้หล้า
rénเหยิน
อี้
zhèngเจิ้ง
dàoเต้า
wànอว้ัน
อู้
jiēเจีย
yìngอิ่ง
เมตตาคุณธรรมเป็นทางที่ถูกต้อง สรรพสิ่งล้วนขานรับ
shíสือ
liùลิ่ว
จื้อ
juéเจวี๋ย
shǒuโส่ว
ฮู
อี้
chéngเฉิง
มนตราสิบหกอักษร ยึดมั่นที่ความจริงใจหนึ่งเดียว
mèngเมิ่ง
จื่อ
xìnซิ่น
shànซั่น
ซื่อ
duānตวน
zhīจือ
ฟา
เมิ่งจื่อเชื่อมั่นในความดี อันเป็นบ่อเกิดแห่งคุณธรรมสี่ประการ
xīnซิน
biéเปี๋ย
อี้
ลี่
อี้
shēngเซิง
ต้า
gōngกง
จิตแยกแยะคุณธรรมกับผลประโยชน์ คุณธรรมก่อให้เกิดความเที่ยงธรรมยิ่งใหญ่
ฉี
wéiเอวย
ชี่
เอ่ย
pèiเพ่ย
อี้
อวี่
dàoเต้า
ปราณนั้นประกอบด้วยคุณธรรมและธรรม
zhìจื้อ
ต้า
zhìจื้อ
gāngกัง
zhìจื้อ
miàoเมี่ยว
zhìจื้อ
língหลิง
ยิ่งใหญ่ที่สุด เข้มแข็งที่สุด อัศจรรย์ที่สุด ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด
ซู
อู่
kùnคุ่น
หู
หลี่
shíสือ
jiǔจิ่ว
zǎiไจ้
ซูอู่ถูกกักในแดนเผ่าหู ยาวนานถึงสิบเก้าปี
hànฮั่น
jiéเจี๋ย
shǒuโส่ว
อั้ว
xīnซิน
zàiไจ้
cháoเฉา
tíngถิง
มือกุมคทาทูตแห่งฮั่น ใจยังคงภักดีต่อราชสำนัก
wēiเอวย
xiéเสีย
ลี่
yòuอิ้ว
ปู้
ยู่
使shǐสื่อ
mìngมิ่ง
ไม่ว่าข่มขู่หรือล่อลวง ก็ไม่ทำให้ภารกิจมัวหมอง
yǐnอิ่น
xuěเสวี่ย
tūnทุน
zhānจัน
ปู้
jiǎnเจี่ยน
zhōngจง
xīnซิน
ดื่มหิมะกลืนขนสัตว์ประทังชีวิต จิตภักดีไม่เคยเสื่อมคลาย
zhūจู
เก๋อ
kǒngข่ง
míngหมิง
dānตัน
jīngจิง
jiéเจี๋ย
ลวี่
จูเก๋อข่งหมิงทุ่มเทสติปัญญาจนสุดกำลัง
จวี
gōngกง
jìnจิ้น
cuìชุ่ย
zhǐจื่อ
qiúฉิว
quánเฉวียน
zhōngจง
ทำงานหนักจนวันตาย เพียงเพื่อรักษาความภักดีให้สมบูรณ์
zhōngจง
chénเฉิน
อี้
shǒuโส่ว
nìngนิ่ง
chénเฉิน
ลี่
ฉวี่
ขุนนางภักดีรักษาคุณธรรม ขุนนางประจบสอพลอแสวงประโยชน์
เหอ
láiไหล
เหอ
ชวี่
เหอ
ปี้
xiāngเซียง
zhēngเจิง
มาจากไหนไปไหน ไยต้องแก่งแย่งชิงดีกัน
yángหยัง
jiāเจีย
jiàngเจี้ยง
shìซื่อ
อี้
ménเหมิน
zhōngจง
lièเลี่ย
เหล่าทหารตระกูลหยัง ทั้งตระกูลภักดีกล้าหาญ
jīngจิง
bīngปิง
měngเหมิ่ง
jiàngเจี้ยง
tiáoเถียว
tiáoเถียว
zhōngจง
húnหุน
ทหารเก่งกล้าแม่ทัพห้าวหาญ ทุกคนล้วนมีวิญญาณภักดี
yuèเอวี้ย
อู่
มู่
jiàngเจี้ยง
jīngจิง
zhōngจง
bàoเป้า
guóกั๋ว
แม่ทัพเอวี้ยอู่มู่ (เยว่เฟย) ภักดีบริสุทธิ์ตอบแทนแผ่นดิน
shíสือ
èrเอ้อ
jīnจิน
páiไผ
เหอ
จวี้
สื่อ
shēngเซิง
แม้ป้ายทองสิบสองด่วนเรียกกลับ ก็ไม่เกรงกลัวความเป็นความตาย
dàngตั้ง
ชี่
huíหุย
chángฉัง
jiāเจีย
guóกั๋ว
tiānเทียน
xiàเซี่ย
สะเทือนใจกินใจ ทั้งครอบครัวบ้านเมืองและใต้หล้า
zhìจื้อ
jiéเจี๋ย
cānซัน
tiānเทียน
滿mǎnหมั่น
jiāngเจียง
hóngหง
zhōngจง
ปณิธานสูงเสียดฟ้า ดังปรากฏในบทกวี "หมั่นเจียงหง"
sòngซ่ง
ม่อ
sānซัน
jiéเจี๋ย
zhēngเจิง
zhēngเจิง
àoเอ้า
กู่
สามวีรบุรุษปลายราชวงศ์ซ่ง ผู้มีกระดูกสันหลังแข็งแกร่งทรนง
shānซัน
เหอ
ผ้อ
suìซุ่ย
rénเหยิน
yānเอียน
gǒuโก่ว
cúnฉุน
แผ่นดินแตกสลาย คนเราจะมีชีวิตอยู่อย่างไร้ศักดิ์ศรีได้อย่างไร
chéngเฉิง
rénเหยิน
ฉวี่
อี้
ชี่
xiěเสี่ย
zhèngเจิ้ง
ชี่
ยอมพลีเพื่อเมตตาธรรม ร้องไห้เป็นเลือดด้วยปราณอันเที่ยงตรง
เกอ
yǒngอย่ง
qiānเชียน
zǎiไจ้
tiānเทียน
xiángเสียง
rénเหยิน
pǐnผิ่น
ขับขานสรรเสริญพันปี คุณธรรมของเหวินเทียนเสียง
zhāngจาง
xúnสวิน
bāoเปา
zhěngเจิ่ง
เหอ
rénเหยิน
ปู้
shìซื่อ
จางสวินและเปาเจิ่ง ใครเล่าจะไม่ใช่ผู้ภักดี
zàiไจ้
shìซื่อ
zhōngจง
อี้
สื่อ
hòuโฮ่ว
liúหลิว
míngหมิง
ยามมีชีวิตภักดีและทรงคุณธรรม ยามจากไปทิ้งชื่อเสียงไว้
ลู่
จู่
jīnจิน
gōngกง
เหอ
tóngถง
yìnอิ้น
zhèngเจิ้ง
พระอาจารย์ลู่และพระอาจารย์จิน ร่วมเป็นพยานรับรอง
làiไล่
เหอ
อี่
shìซื่อ
ตู๋
zhōngจง
อี้
xīnซิน
พึ่งพาสิ่งใดเล่า ก็คือจิตภักดีและคุณธรรมเท่านั้น
gōngกง
chángฉัง
จื่อ
ซี่
ปา
guàกว้า
หลู
huìฮุ่ย
พระอาจารย์จาง (กงฉังจื่อซี่) ประชุม ณ เตาแปดทิศ
ต้า
kāiไค
ผู่
ตู้
yúnอวิ๋น
yúnอวิ๋น
zhòngจ้ง
shēngเซิง
เปิดมหากุศลโปรดสรรพสัตว์ทั้งมวล
ต้า
kǎoเข่า
ต้า
yànเอี้ยน
ต้า
yuànเอว้ี่ยน
ต้า
xíngสิง
การทดสอบครั้งใหญ่ ปณิธานยิ่งใหญ่ การปฏิบัติยิ่งใหญ่
zūnจุน
shīซือ
zhòngจ้ง
dàoเต้า
zhōngจง
อี้
shuāngซวง
chéngเฉิง
เคารพอาจารย์เทิดทูนธรรม สืบทอดทั้งความภักดีและคุณธรรม
ลี่
dàiไต้
shèngเซิ่ง
xiánเสียน
xiānเซียน
zhēnเจิน
ผู
ซ่า
อริยปราชญ์ เซียน วิสุทธิบุรุษ และพระโพธิสัตว์ทุกยุคสมัย
hòuโฮ่ว
rénเหยิน
yǎngหยั่ง
zhānจัน
zhōngจง
อี้
jīngจิง
shénเสิน
ชนรุ่นหลังแหงนมองด้วยความเลื่อมใส ในจิตวิญญาณแห่งความภักดีและคุณธรรม
rénเหยิน
อู๋
zhōngจง
อี้
หยู
qiángเฉียง
biānเปียน
cǎoเฉ่า
คนไร้ความภักดีและคุณธรรม ดั่งหญ้าข้างกำแพง
jiànเจี้ยน
fēngเฟิง
zhuǎnจ่วน
duòตั้ว
使shǐสื่อ
rénเหยิน
kànคั่น
qīngชิง
เอนเอียงตามลม ทำให้ผู้คนดูแคลน
อู๋
อี้
shīซือ
xìnซิ่น
อู๋
liánเหลียน
shīซือ
chǐฉื่อ
ไร้คุณธรรมเสียสัจจะ ไร้ความสุจริตเสียความละอาย
อู๋
xìnซิ่น
ปู้
wēiเอวย
อู๋
chǐฉื่อ
shīซือ
rénเหยิน
ไร้สัจจะไร้บารมี ไร้ความละอายเสียความเป็นคน
ต้า
jiéเจี๋ย
ปู้
อวี๋
อวี๋
อี้
dàiได้
jìnจิ้น
หลักคุณธรรมใหญ่มิอาจล่วงละเมิด มิฉะนั้นคุณธรรมย่อมเสื่อมสิ้น
อู๋
jūnอวิ๋น
เจ๋อ
hùnฮุ่น
อู๋
ตู้
เจ๋อ
hūnฮุน
ไร้หลักเกณฑ์ย่อมขุ่นมัว ไร้กฎเกณฑ์ย่อมมืดมน
อู๋
lúnหลุน
หลี่
zhěเจ่อ
อู๋
xiūซิว
shēnเซิน
zhěเจ่อ
ผู้ไร้จริยธรรม คือผู้ไม่อบรมกายตน
อู๋
zhōngจง
อี้
zhěเจ่อ
อู๋
dàoเต้า
เต๋อ
gēnเกิน
ผู้ไร้ความภักดีและคุณธรรม คือผู้ไร้รากแห่งศีลธรรม
zhēnเจิน
xiūซิว
dàoเต้า
จื่อ
xiūซิว
จี่
yánเอี๋ยน
ลวี่
ผู้บำเพ็ญธรรมแท้จริง อบรมตนด้วยวินัยอันเข้มงวด
ซือ
háoเหา
ปู้
gǒuโก่ว
niànเนี่ยน
ฟา
yánเอี๋ยน
xíngสิง
ไม่ปล่อยปละแม้น้อยนิด ทั้งความคิด คำพูด และการกระทำ
shìซื่อ
qiēเชีย
huòฮั่ว
cuōชัว
ตี่
ลี่
zhuóจั๋ว
หมอ
เฉือน ฝน ขัด เกลา ฝึกฝนตนไม่หยุดยั้ง
ซื่อ
ตู๋
ปา
xiéเสีย
dàngตั้ง
ránหยัน
อู๋
cúnฉุน
พิษสี่และมิจฉาแปด ถูกกวาดล้างจนไม่เหลือ
qióngฉยง
ปู้
shīซือ
อี้
ต๋า
ปู้
หลี
dàoเต้า
ยามยากจนไม่เสียคุณธรรม ยามรุ่งเรืองไม่ห่างจากธรรม
zhōngจง
zhēnเจิน
liánเหลียน
jiéเจี๋ย
ลี่
เต๋อ
ลี่
pǐnผิ่น
ภักดี ซื่อตรง สุจริต มีศักดิ์ศรี สร้างคุณธรรมและจริยวัตร
zhēnเจิน
ตี้
miàoเมี่ยว
หลี่
jīnจิน
ปี่
chuíฉุย
shìซื่อ
สัจธรรมอันลึกล้ำมหัศจรรย์ จารด้วยพู่กันทองประทานคำชี้แนะ
jiéเจี๋ย
jièเจี้ย
shìซื่อ
rénเหยิน
อี้
ปู้
zhēnเจิน
jīngจิง
ตักเตือนสั่งสอนชาวโลก ด้วยสัจจคัมภีร์เล่มนี้
ฝู
หมอ
zhēnเจิน
jīngจิง
ยื่อ
ยื่อ
chíฉือ
sòngซ่ง
สัจจคัมภีร์สยบมาร สวดท่องทุกวี่วัน
zhǔจู่
jìngจิ้ง
cúnฉุน
chéngเฉิง
ปี้
yǒuโหยว
gǎnกั่น
yìngอิ้ง
ยึดความเคารพดำรงความจริงใจ ย่อมมีปาฏิหาริย์ตอบสนอง
qiánเฉียน
xīnซิน
guìกุ้ย
bàiไป้
chíฉือ
niànเนี่ยน
guānกวน
xīnซิน
จิตศรัทธาคุกเข่ากราบไหว้ สวดท่องพร้อมพิจารณาจิต
zhōngจง
อี้
xiāngเซียง
suíสุย
ยื่อ
เย่
zūnจุน
xíngสิง
ความภักดีและคุณธรรมติดตามตน ปฏิบัติตามทั้งกลางวันกลางคืน
xīnซิน
kuānควน
ถี
pánผัน
jīngจิง
ชี่
shénเสิน
จวี้
จิตเบิกบานกายผ่อนคลาย พลังกายใจและวิญญาณรวมเป็นหนึ่ง
อู๋
yǒuโหย่ว
bànปั้น
diǎnเตี่ยน
kuīคุย
qiànเชี่ยน
cúnฉุน
xīnซิน
ไม่มีความบกพร่องแม้เพียงครึ่งจุดในจิตใจ
yāoเอียว
จื้อ
ปู้
shēngเซิง
หมอ
dāngตัง
ปู้
ยู่
ปีศาจย่อมไม่เกิดเอง มารย่อมไม่อาจเข้าถึง
tàiไท่
เหอ
yuánเอวี๋ยน
ชี่
ชี
cǎiไฉ่
xiángเสียง
yúnอวิ๋น
ปราณปฐมแห่งความปรองดอง ก่อเมฆมงคลเจ็ดสี
féngเฝิง
xiōngซยง
huàฮว่า
จี๋
อวี้
zāiไจ
chéngเฉิง
xiángเสียง
พบเคราะห์ร้ายแปรเป็นมงคล เจอภัยพิบัติกลับกลายเป็นสิริ
zūnจุน
jīngจิง
xiàoเซี่ยว
xíngสิง
zhuǎnจ่วน
yùnอวิ้น
gǎiไก่
mìngมิ่ง
ปฏิบัติตามคัมภีร์ ย่อมพลิกชะตาเปลี่ยนวาสนา
jīngจิง
chuánฉวน
qiānเชียน
qiūชิว
yuánเอวี๋ยน
zhěเจ่อ
จี
อั้ว
คัมภีร์สืบทอดพันปี ผู้มีวาสนาจงคว้าโอกาสไว้
sòngซ่ง
niànเนี่ยน
xíngสิง
jiǔจิ่ว
měiเหม่ย
ต้า
shèngเซิ่ง
shénเสิน
สวดท่องปฏิบัติยาวนาน ย่อมงดงามดั่งมหาเทพอริยะ
ฝู
หมอ
zhēnเจิน
jīngจิง
qiánเฉียน
sòngซ่ง
zhìจื้อ
ฉื่อ
สัจจคัมภีร์สยบมาร สวดด้วยศรัทธามาถึงตรงนี้
hàoเฮ่า
ránหยัน
zhèngเจิ้ง
ชี่
chōngชง
เซ่อ
滿mǎnหมั่น
yíngอิ๋ง
ปราณอันเที่ยงตรงยิ่งใหญ่ เปี่ยมเต็มเปี่ยมล้น
wéiเอว้ย
ตู๋
吾(帝)ตี้
ชี่
อี้
ชี่
jīngจิง
zhōngจง
มีเพียงปราณแห่งเรา (พระองค์) คือปราณคุณธรรมและภักดีอันบริสุทธิ์
wéiเอว้ย
ตู๋
吾(帝)ตี้
xíngสิง
chéngเฉิง
jiùจิ้ว
ต้า
gōngกง
มีเพียงการปฏิบัติแห่งเรา (พระองค์) จึงสำเร็จมหากุศลอันยิ่งใหญ่
อี้
xīnซิน
guànก้วน
chèเช่อ
อี่
xīnซิน
yìnอิ้น
xīnซิน
จิตเดียวทะลุปรุโปร่ง ถ่ายทอดจากจิตสู่จิต
jiǔจิ่ว
liùลิ่ว
qiánเฉียน
kūnคุน
ปี่
ànอั้น
tóngถง
dēngเติง
เก้าหกหยินหยางแห่งสกลจักรวาล ก้าวสู่ฝั่งนิพพานพร้อมกัน
欽哉勿忽 ชิน ไจ อู้ ฮู (สือ โค่ว โส่ว) — จงเคารพยึดถือ อย่าได้ละเลย (กราบ 10 ครั้ง)
FYCDTH · wiki.fycdth.com
คลังข้อมูลฟาอีฉงเต๋อประเทศไทย · wiki.fycdth.com