องค์เหล่าจวินตรัสว่า

มหาวิถีไร้รูป กำเนิดฟ้าดิน

มหาวิถีไร้อารมณ์ หมุนเวียนตะวันจันทรา

มหาวิถีไร้นาม หล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง

เราไม่รู้นามของมัน จึงขนานนามว่า "เต้า"

อันว่าเต้านั้น

มีทั้งใสและขุ่น มีทั้งเคลื่อนไหวและสงบนิ่ง

ฟ้าใสดินขุ่น ฟ้าเคลื่อนดินสงบ

ชายใสหญิงขุ่น ชายเคลื่อนหญิงสงบ

หยั่งจากต้นกำเนิดไหลสู่ปลาย จึงเกิดสรรพสิ่ง

ความใสเป็นบ่อเกิดของความขุ่น ความเคลื่อนเป็นรากฐานของความสงบ

หากคนคงความใสสงบไว้เสมอ ฟ้าดินย่อมรวมคืนสู่ตน

วิญญาณคนชอบความใส แต่ใจกลับกวนให้ขุ่น

ใจคนชอบความสงบ แต่กิเลสกลับฉุดดึงไว้

หากขจัดกิเลสได้เสมอ ใจย่อมสงบเอง

ทำใจให้ใสกระจ่าง วิญญาณย่อมผ่องใสเอง

โดยธรรมชาติกิเลสหกย่อมไม่เกิด พิษสามย่อมดับสูญ

ที่ยังทำไม่ได้ ก็เพราะใจยังไม่ใสกระจ่าง

และเพราะกิเลสยังมิได้ขจัดออกไป

ผู้ที่ขจัดมันได้

มองดูใจภายใน ใจไม่มีตัวใจ

มองดูรูปกายภายนอก รูปไม่มีตัวรูป

มองดูสรรพสิ่งอันไกล สิ่งไม่มีตัวสิ่ง

เมื่อทั้งสามล้วนไม่มี ก็เห็นแต่ความว่าง

มองดูความว่างก็ว่างด้วย ความว่างไม่มีที่ว่างให้ว่าง

เมื่อที่ว่างก็ไม่มี แม้ "ความไม่มี" ก็ไม่มี

เมื่อ "ความไม่มี" ก็ไม่มี ย่อมกระจ่างใส สงบนิ่งนิรันดร์

ความสงบไม่มีที่ตั้งของความสงบ กิเลสจะเกิดได้อย่างไร

เมื่อกิเลสไม่เกิด นั่นคือความสงบแท้จริง

ความจริงนิรันดร์สนองต่อสรรพสิ่ง ความจริงนิรันดร์เข้าถึงสภาวธรรม

สนองอยู่เสมอ สงบอยู่เสมอ ย่อมใสสงบอยู่นิรันดร์

ใสสงบเช่นนี้ ย่อมค่อยเข้าสู่เต้าอันแท้จริง

เมื่อเข้าสู่เต้าแท้จริงแล้ว เรียกว่าได้บรรลุเต้า

แม้เรียกว่าได้บรรลุเต้า แท้จริงหามีสิ่งใดได้มาไม่

เพื่อโปรดเวไนยสัตว์ จึงเรียกว่าได้บรรลุเต้า

ผู้ที่ตื่นรู้ได้ ย่อมสืบทอดเต้าอันศักดิ์สิทธิ์ได้

องค์เหล่าจวินตรัสว่า

บัณฑิตชั้นสูงไม่แก่งแย่ง บัณฑิตชั้นต่ำชอบแก่งแย่ง

คุณธรรมชั้นสูงไม่ยึดในคุณธรรม คุณธรรมชั้นต่ำยึดติดในคุณธรรม

ผู้ยึดติดนั้น ย่อมไม่แจ้งในเต้าและเต๋อ

เหตุที่เวไนยสัตว์ไม่อาจบรรลุเต้าแท้จริง

ก็เพราะมีจิตหลงผิด

เมื่อมีจิตหลงผิด ก็ทำให้วิญญาณตื่นพรั่น

เมื่อวิญญาณตื่นพรั่น ก็ยึดติดในสรรพสิ่ง

เมื่อยึดติดในสรรพสิ่ง ก็เกิดความโลภแสวงหา

เมื่อเกิดความโลภแสวงหา ก็คือความทุกข์กังวล

ความกังวลและความคิดฟุ้งซ่าน ทำให้กายใจทุกข์ทรมาน

ย่อมพบความขุ่นมัวอัปยศ ระหกระเหินในวัฏสงสาร

จมอยู่ในทะเลทุกข์เนืองนิตย์ สูญสิ้นเต้าแท้จริงตลอดกาล

เต้าอันจริงแท้นิรันดร์ ผู้ตื่นรู้ย่อมได้มาเอง

ผู้ตื่นรู้ในเต้า ย่อมใสสงบอยู่นิรันดร์